Rijdende musical

Na een uitpufmoment in de hotellobby en praatje met de receptionist (nee, ik ben niet getrouwd, ja, ik reis helemaal sola) loop ik de 2 blokken naar het busstation en rijd ik om 14 uur uit La Rioja weg. Ik zit rechtsbovenin op de eerste rij en ruk enthousiast de gordijntjes om me heen open, helemaal klaar voor een panoramic view. Maar dan komt een van de chauffeurs vertellen dat alle gordijnen potdicht moeten blijven vanwege de grote hitte. Ja doeiiiiiiii! Ik ben een turista en ben hier voor het eerst en waarschijnlijk ook voor het laatst in mijn leven. Als de bus eenmaal rijdt, schuif ik de gordijntjes voorzichtig steeds verder open terwijl ik me zeer opgelaten voel over deze daad van verzet.


Immer gerade aus, met zo nu en dan een bocht, stoplicht en bergpas. En dat zeven uren lang.


Poe poe poe, wat is het warm (ik kom er pas halverwege achter dat de aircoklepjes boven mij niet openstaan).


Dit keer hebben de chauffeurs twee musicalfilms uitgekozen: eerst is Mary Poppins aan de beurt, dan Mi Bella Dama oftewel My Fair Lady. Het duurt even voor ik besef dat de aftitelingsmuziek blijft steken en het bombastische strijkorkest eindeloos lang op de repeat-stand doorspeelt, haha. Een oefening in geduld en verdraagzaamheid. Pas als we een tussenstop maken op een volgend busstation, zo'n uur later, wordt de videoband gestopt.