Quebrada de Cafayate

Zaterdagmiddag volgde een excursie door de Quebrada de Cafayate. Een kloof in het dal van de río de las Conchas met waanzinnig mooi gevormde en gekleurde rotsformaties en diepe inhammen. Man o man, eigenlijk niet te beschrijven welk een overweldigend natuurschoon ik nu weer te zien kreeg. Hierbij een kleine selectie:


De jongste hostalbroer en zijn grappige hondje waren onze tourguides.


Toen we een riviertje overstaken om een prachtige inham te bekijken, passeerde deze mevrouw te paard. Ze is de eigenaresse (dueña) van dit specifieke stukje grond, zo vertelde onze gids. De hele omgeving is in handen van diverse rijke dueños, die hoofdzakelijk in Buenos Aires wonen.


Dit was voor mij het onbetwiste hoogtepunt van de tocht. Mede dankzij de dreigende wolkenluchten en naderende zonsondergang veranderden de kleuren en schaduwen op de rotsen, eigenlijk wilde ik niet weg van deze plek. Wat zou het fantastisch zijn om hier wild te kamperen.


Na wederom een goed avondmaal met (te veel) wijn en bier kon ik niet zo goed slapen, en met een suf hoofd en een paar muggenbulten rijker stapte ik zondagochtend in de bus naar Salta. Opnieuw met Martin, die toch echt niet mijn esposo of novio is, wat de Argentijnen maar niet lijken te (willen) begrijpen. Toen ik in Salta bij een hostal naar een privékamer vroeg, kreeg ik alleen een cama de matrimonio gepresenteerd. Bij het volgende hostal besloten we apart van elkaar naar binnen te gaan, om mijn kans op een eigen kamer te vergroten, hihi. Uiteindelijk is Martin op een gedeelde kamer beland en ik iets verderop in het wat luxere Hotel Petit. Ooh, ik voelde me een prinsesje met m’n eigen badkamer, wat kan gewoon comfort toch decadent lijken.